Glasilo Podružnice Srpskog lekarskog društva Zaječar

Godina 2012     Volumen 37     Supplement 1
     
      [ Program ] Radovi ] Indeks autora ]<<< ] >>> ]  
             
   

XXXI Timočki medicinski dani
Zaječar, 18-19. maj 2012.

Radovi - Zbornik sažetaka

Sesija:
Hirurgija i srodne grane
- poster prezentacije
 

     
 
 
     
 

Spisak radova

 
  1. HIRURŠKO REŠAVANJE PERIPROTETIČKIH PRELOMA
    Predrag Stošić, Branimir Kraljević, Veljko Jovanović, Danijel Milosavljević, Boris Gluščević, Radomir Radivojević, Vukašin Jovanović
  2. PRVA ISKUSTVA SA PRIMJENOM ORALNOG ANTIKOAGULANSA (PRADAXA) U TROMBOPROFILAKSI KOD ELEKTIVNE ALOPLASTIČNE HIRURGIJE KUKA
    Novica Lučić, Nenad Pavlović, Dragoslav Jovanović, Željko Ilić, Branko Živković, Miodrag Jovanović, Miodrag Kostić
  3. TUR(P) SINDROM - ANESTEZIOLOŠKA RAZMATRANJA
    Aleksandar Ćirić (1), Danijela Stanković
  4. PRELOMI PROKSIMALNOG OKRAJKA BUTNE KOSTI U BOLESNIKA STARIJE ŽIVOTNE DOBI
    Z. Antić(1), J. Vidić(2), Z. Antić(1) , A. Rakonjac(1), G. Vidić(3), D. Mustur(4), J. Terzić
  5. POREMEĆAJ STATIKE UNUTRAŠNJIH POLNIH ORGANA ŽENE I NJIHOVA OPERATIVNA KOREKCIJA 2002 – 2011.
    Ljubica Milošević, Miodrag Jevremović, Stevan Meilanović
  6. BILIJARNI ILEUS NA NAŠEM ODELJENJU U PROTEKLIH 10 GODINA
    Miroslav Miljković, I. Matić
  7. EFIKASNOST PREEMPTIVE ANALGEZIJE KOD KRATKOTRAJNIH GINEKOLOŠKIH INTERVENCIJA
    Danijela Stanković.(1), B. Stošić (2), A. Ćirić(3), N. Rangelov(1), S. Petrović
  8. PERKUTANO LEČENJE VELIKIH CISTA BUBREGA SKLEROZACIJOM I PRODUŽENOM DRENAŽOM
    Radovan Mitrović, N. Pakević, N. Đurić, M. Matović, Z. Đurić, B. Jeremić
  9. ANESTEZIOLOŠKI PRISTUP KOD OBOLELIH OD AKUTNE INTERMITENTNE PORFIRIJE
    Mila Stošić, Mladen Dostanić, Milan Stamenić, Branko Milaković, Branislava Baljozović, Valentina Aleksić
  10. UČESTALOST POROĐAJA SA KARLIČNOM PREZENTACIJOM U PORODILIŠTU OB “STEFAN VISOKI”
    Nada Radulović
  11. UROĐENI MEGACOLON KAO POSLEDICA MEHANIČKOG ILEUSA
    Miroslav Miljković, I. Matić, O. Matkić
  12. TRANSFUZIJSKA TERAPIJA KOD AKUTNOG MASIVNOG GUBITKA KRVI
    Biljana Paraskijević, Biljana Todorović-Kazimirović
  13. DNEVNA HIRURGIJA U SPECIJALNOJ HIRURŠKOJ BOLNICI "MG STENS" U PIROTU
    Miomir Marković, J. Marković , B. Jovanović , M. Jovanović
  14. BENIGNI TUMORI ŽUČNE KESE U NAŠOJ PRAKSI
    Ivan Matić, Miroslav Miljković, Marija Anđelković Matić, Zdravko Habe
  15. DA LI SU APSORPTIVNE OBLOGE POMAK U LEČENJU OPEKOTINA?
    Tatjana Milaćević, Ivica Milosavljević
  16. REKONSTRUKTIVNA HIRURGIJA DOJKE
    Igor Maljković
     
 
 
     
     

55.
HIRURŠKO REŠAVANJE PERIPROTETIČKIH PRELOMA

Predrag Stošić, Branimir Kraljević, Veljko Jovanović, Danijel Milosavljević, Boris Gluščević, Radomir Radivojević, Vukašin Jovanović
INSTITUT ZA ORTOPEDSKO-HIRURUŠKE BOLESTI "BANJICA", BEOGRAD

UVOD: Tretman preloma femura kod pacijenata sa ugrađenom endoprotezom kuka predstavlja poseban problem sa svim svojim mehaničkim i biološkim specifičnostima, posebno kod pacijenata starije životne dobi.
METODE: Cilj ove studije je da analizira funkcionalne rezultate lečenja preloma femura kod pacijenata sa ugrađenim veštačkim zglobom kuka i potvrdi prednosti operativnog lečenja
REZULTATI: Na Gerijarijsko-reumatološkom odeljenju našeg Instituta lečeno je 35 pacijenata tokom poslednjih 15 godina. Bilo je 6 muškaraca i 29 žena. Prosečna starost lečenih pacijenata bila je 70 godina, a period od ugradnje endo-proteze do preloma femura u proseku je iznosila 6 godina. Kod 24 pacijenta bila je implantirana cementna endoproteza kuka a kod ostalih bescementna. Operativno je lečen 31 pacijent.
ZAKLJUČAK: Operativno lečenje preloma femura kod pacijenata sa ugrađenom endoprotezom kuka daje bolje funkcionalne rezultate. Rana mobilizacija sa prevencijom tromboembolijskih, pulmonalnih i urinarnih komplikacija, takođe govori u prilog operativnom lečenju preloma femura u pacijenata sa prethodno ugrađenim veštačkim kukom.
KLJUČNE REČI: periprotetičkiprelom, endoprotezakuka
e-mail: pstosic@eunet.rs
 


56.
PRVA ISKUSTVA SA PRIMJENOM ORALNOG ANTIKOAGULANSA (PRADAXA) U TROMBOPROFILAKSI KOD ELEKTIVNE ALOPLASTIČNE HIRURGIJE KUKA

Novica Lučić, Nenad Pavlović, Dragoslav Jovanović, Željko Ilić, Branko Živković, Miodrag Jovanović, Miodrag Kostić
ZDRAVSTVENI CENTAR ZAJEČAR,SLUŽBA ORTOPEDIJE SA TRAUMATOLOGIJOM

UVOD: Tromboembolizam predstavlja jednu od najtežih ranih komplikacija nakon velikih ortopedskih zahvata na kuku. Profilaksa se uobičajeno provodi niskomolekularnim heparinima subkutano. Oralna tromboprofilaksa predstavlja značajan novitet i vjerovatno budućnost u ovoj oblasti.
CILJ RADA: Pokazati naša iskustva u primjeni oralne tromboprofilakse u poređenju sa konvecijalnim načinom profilakse,te ukazati na,dosada zapažene prednosti i nedostatke.
METODOLOGIJA: Radom su obuhvaćeni pacijenti podvrgnuti operacijama ugradnje vještačkog kuka usljed koksartroze ,u periodu od 1.10.2011- 1.02.2012.
Jedna grupa pacijenata je tretirana tabletama Pradaxa-e,od 110 mg i 75 mg.Lijek je ordiniran u duploj dozi 4-8 h nakon operacije,zatim u istoj dozi svakog dana narednih pet nedelja. Druga grupa pacijenata tretirana je klasično niskomolekularnim heparinom (Clexane) u dozi 6000 IU koju smo davali jednom dnevno I to veče pre operacije,te se kontinuirano nastavljalo svakog dana narednih pet nedelja.Kod obe grupe provodjena je rana mobilizcija i druge metode fizičke profilakse.
REZULTATI: Rane tromboze nismo imali ni u jednoj grupi.Komplikacije u vidu pojačanog I produženog krvarenja, većih hematoma i sl. smo imali sporadično u manjoj mjeri bez značajne razlike kod pacijenata u obje grupe.
ZAKLJUČAK: na našem uzorku možemo zaključiti da oralna tromboprofilaksa ima svoje mjesto u aloplastici kuka,te da u najmanju ruku zadovoljava iste kriterijume kao i konvecionalna subkutana profilaksa.
e-mail: gocalea@open.telekom.rs
 


57.
TUR(P) SINDROM - ANESTEZIOLOŠKA RAZMATRANJA

Aleksandar Ćirić (1), Danijela Stanković (2)
(1) OPŠTA BOLNICA PIROT, (2) ZDRAVSTVENI CENTAR NEGOTIN

UVOD: TUR(P) sindrom je ozbiljna komplikacija endoskopskih uroloških procedura i operacija (najčešće transuretralne resekcije prostate) kod kojih se koristi tečnost za irigaciju.
CILJ: Ukazujemo na posledice neprepoznatih simptoma i značaj dobre saradnje operatora sa anesteziologom u prevenciji i terapiji ovog sindroma.
MATERIJAL I METODI RADA: Radi postizanja bolje vidljivosti u toku endoskopske operacije, mokraćna bešika se sve vreme ispira neelektrolitskim rastvorom, koji u sebi sadrži sorbitol, manitol i glicin. Ranije se u istu svrhu koristila destilovana voda i 5% glukoza. Patofiziologija se svodi na hipervolemiju, dilucionu hiponatremiju i hipoosmolalnost plazme, hemolizu i hipotermiju, koji nastaju zbog primene velike količine irigacionog rastvora ili predugog trajanja operacije. Preko otvorenih venskih krvnih sudova rastvor za ispiranje se resorbuje u sistemsku cirkulaciju (10-30 ml za minut resekcionog vremena). Ukoliko operacija traje preko sat vremena ili u slučaju reintervencije u razmaku od nekoliko dana, velike su šanse da dodje do pojave TUR(P) sindroma. Početni simptomi, kao što su glavobolja, konfuzija i dezorijentacija, somnolencija, nauzea, povraćanje, znojenje, tremor, pad saturacije,bradikardija i hipertenzija mogu se javiti za vreme, pri kraju, ali i 24 h nakon operacije. Resorbovani sastojci irigacionog rastvora diluiraju krv i u početku, zbog povećanja ukupnog cirkulatornog volumena, izazivaju hipertenziju. Smanjuje se onkotski pritisak, što dovodi do kretanja intravaskularne prema intersticijskoj tečnosti, a to može dovesti do kongestije i edema pluća i edema mozga. Udruženi sa intraoperativnim gubitkom krvi, ovi simptomi brzo prerastaju u ozbiljnu hipotenziju, cijanozu i dispneju. Glicin i njegovi metaboliti prelaze hematoencefalnu barijeru i distribuiraju u CNS, što ponekad izaziva encefalopatiju i prolazno slepilo. Nivo natrijuma od 118-120 mmol/L smatra se granicom ispod koje se javljaju pomenuti teži simptomi. U literaturi su opisani i letalni ishodi na vreme neprepoznatih TURP sindroma. Perioperativni gubitak krvi je teško organoleptički proceniti zbog dilucije sa irigacionim rastvorom, a fiziološki odgovor u vidu tahikardije i hipotenzije kod gerijatrijskih pacijenata može zakasniti ili izostati. Gubitak krvi moguće je odrediti spektrofotometrijom ispirka mokraćne bešike.
REZULTATI: Izbor anestezijezavisi od kardiopulmonalnog i mentalnog stanja bolesnika.TURP je elektivna operacija a većina pacijenata pripada gerijatrijskoj ASA 3 populaciji. Naš izbor bio je spinalna anestezija. Izbegavanjem opšte anestezije smanjujemo uticaj pratećih oboljenja i mogućnost nastanka postoperativne konfuzije i delirijuma. Regionalna anestezija omogućava nam perioperativnu verbalnu komunikaciju sa pacijentom, što je od neprocenjivog značaja za rano prepoznavanje simptoma.
U trogodišnjem periodu (2009, 2010. i 2011.god.) kod 17 bolesnika došlo je do pojave blažih simptoma, kod 4 bolesnika do izražene hipotenzije, konfuzije i dispneje, a jednom je operacija (reintervencija) morala biti prekinuta.
ZAKLJUČAK: Suština prevencije je u razumevanju nastanka ovog sindroma, iskustvu i veštini operatora i dužini trajanja intervencije. Lečenje je simptomatsko:oksigenoterapija, transfuzija pune krvi, korekcija hiponatremije, diuretici. Kod konvulzija benzodiazepini, a kod najtežih oblika i intubacija sa asistiranom ventilacijom. Ako se simptomi jave u toku operacije, ista se što pre privodi kraju.
 


58.
PRELOMI PROKSIMALNOG OKRAJKA BUTNE KOSTI U BOLESNIKA STARIJE ŽIVOTNE DOBI

Z. Antić(1), J. Vidić(2), Z. Antić(1) , A. Rakonjac(1), G. Vidić(3), D. Mustur(4), J. Terzić(1)
(1)ZDRAVSTVENI CENTAR ALEKSINAC, (2)RZZ0Z NIŠ, (3) ORTOPEDSKA KLINIKA KC. NIŠ, (4)INSTITUT "SIMO MILOŠEVIĆ" IGALO

UVOD: Prelomi proksimalnog okrajka butne kosti u starih osoba zbog osteoporoze aktuelan su problem. Ova populacija opterećena je i brojnim hroničnim bolestima što dodatno opterećuje i otežava hirurško lečenje povređenih.
CILJ RADA: Utvrditi uticaj hroničnih bolesti na mortalitet i kvalitet života u operativno lečenih bolesnika sa prelomima proksimalnog okrajka butne kosti.
MATERIJALI I METODE: Ovom retrospektivnom studijom obuhvaćeno je 466 bolesnika sa prelomima proksimalnog okrajka butne kosti za period od 2003 god. do 2010 god.,a koji su u odnosu na vrstu terapije podeljeni u dve grupe (Grupa A-operativno lečeni i grupa B-konzervativno lečeni).
Od operativnih tehnika koji su korišćene za lečenje ovakvih preloma su ugradanja totalne i parcijalne endoproteze kuka, DHS i ugradnja unutrašnjeg fiksatora po Mitkoviću.
Klinički važne promene u operisanih ispitanika, tj. funkcionalni status, praćen je Womak indexom 6 meseci nakon terapije. Podaci su analizirani i testirani metodama deskriptivne statistike-aritmetička sredina, standardna devijacija; Pearson-ova korelacija
REZULTATI: Prosečna starost ispitanika koji su operativno lečeni je bila 68,9±5,78, a ispitanika B grupe 76,8±4,49 godina.
Za potrebe ovog rada uporedili smo rezultate ortopedskog lečenja preloma proksimalnog okrajka butne kosti i konstatovali smo da je od ukupnog broja ispitanika 205 tj. 43.99% bilo operativno zbrinjavano. Konzeravantivno je lečeno 56,01% ispitanika. Razlog za ovakav terapijski pristup u rešavanju preloma proksimalnog okrajka femura je postojanje vitalnih kontraindikacija i postojanje pridruženih hroničnih bolesti povređenih.
U odnosu na ukupan broj operativno lečenih preloma, kod 16,71% bolesnika su ugrađene totalne proteze kuka, 45.95% parcijalne proteze , 8,93% ispitanika je lečeno DHS i 28,41% ugradnjom unutrašnjeg fiksatora po Mitkoviću.
U odnosu na ukupan broj ispitanika B grupe 49,46% je bolovalo od srčane insuficijencije, 20,87 % od dijabetes melitusa, 2,19% hroničnog opstruktivnog bronhitisa i 27.48% od senilne demencije pri čemu se mora naglasiti da su 5 ispitanica bolovale od Alchajmerove bolesti.
Analizom funkcionalnog statusa (Womac index ) šest meseci nakon operacije, konstatovano je da se funkcionalni status bolesnika operativno zbrinjavanih značajnije poboljšava u odnosu na ispitanike B grupe ( Pirsonova korelacija p<0,001).
ZAKLJUČAK : Na osnovu naših rezultata zaključili smo da konzervativno lečeni ispitanici starije životne dobi nisu mogli biti operativno zbrinuti prvenstveno zbog srčane insuficijencije, a da operativno lečenje ima velike prednosti i predstavlja metodu izbora u zbrinjavanju ove patologije.
Ključne reči: Prelomi, femur, terapija, kontraindikacije.
e-mail: ortreum1@gmail.com
 


59.
POREMEĆAJ STATIKE UNUTRAŠNJIH POLNIH ORGANA ŽENE I NJIHOVA OPERATIVNA KOREKCIJA 2002 – 2011.

Ljubica Milošević, Miodrag Jevremović, Stevan Meilanović
ZDRAVSTVENI CENTAR BOR, GINEKOLOŠKO AKUŠERSKA SLUŽBA

UVOD: Vaginalne korekcije karlične prečage (diaphragma pelvis) rade se kod žena kod kojih je došlo do popuštanja karličnog dna i razmicanja i labavljenja mišićnih snopova mišiča podizača čmara (mm levathor anii). Materične veze tada jedine održavaju unutrašnje polne organe u normalnom položaju, ali vremenom se i one istežu pa prvo dolazi do retroverzije uterusa i spuštanja materice ispod lineae spinalis. To se dešava naročito u postmenopauzi i senijumu kod žena, kada nastupa i atrofija vezivno mišićnih struktura karlične dijafragme. Nije retko da se slični problemi spada i ispada vagine i materice nađu i kod žena kasnog generativnog doba i u perimenopauzi, gde je uz teške, duge i mnogobrojne porođaje prisutna i urođena sklonost vezivnog tkiva ka stvaranju kila, tj. descenzusa i prolapsa – subtotalnog i totalnog, kako vagine tako i uterusa.
MATERIJAL I METODE: Retrospektivnim pregledom operativnih protokola Ginekološko akušerskog odeljenja ZC Bor u periodu 2002 – 2011. praćen je broj svih operacija, ginekoloških operacija, vaginalnih operacija te operacija zbog poremećaja statike unutrašnjih organa žene. Praćen je podatak o godinama, tj. životnom dobu žene, u trenutku operativnih procedura.
CILJ RADA: Prikazati učestalost operacija poremećaja statike unutrašnjih polnih organa žena u desetogodišnjem periodu.
REZULTATI RADA: U periodu 2002 – 2011. na Ginekološko akušerskom odeljenju ZC Bor urađeno je ukupno 2611 operacije. Ginekoloških operacija bilo je 1311 (50,21%), vaginalnih 350 (26,70%) a operacija zbog korekcije poremećaja statike unutrašnjih polnih organa 126 (9,61%) – plastike vagine i vaginalne histerektomije. Na našem materijalu najveći broj operisanih žena je preko 51 godine.
ZAKLJUČAK: Vaginalna histerektomija, prednja i zadnja plastika vagine sa ojačanjem mm levathor anii zbog male traume organizma, kraćeg trajanja operacija, brzog postoperativnog oporavka i posledično manjeg broja komplikacija ima svoje prednosti u ginekološkoj hirurgiji. Poštovanjem indikacija i kontraindikacija, uz saradnju sa anesteziolozima, trajno rešavaju poremećenu statiku unutrašnjih polnih organa i oslobađaju pacijentkinje mnogih tegoba. Na taj način rešavaju se i socijalni i higijenski problemi koje pacijentkinje imaju.
Ključne reči: Operacija poremećaja statike ženskih polnih organa
e-mail: dumil019@ptt.rs
 


60.
BILIJARNI ILEUS NA NAŠEM ODELJENJU U PROTEKLIH 10 GODINA

Miroslav Miljković, I. Matić
ZDRAVSTVENI CENTAR ALEKSINAC, HIRURŠKO ODELJENJE

UVOD: Bilijarni ileus je potpuna ili delimična opstrukcija crevnog lumena žučnim kamenom. Javlja se kod 1- 4% svih mehaničkih opstrukcija intestinuma. Nastaje kao posledica prelaska žučnog kamenca u lumen digestivnog trakta kroz patološke komunikacije između ova dva organska sistema. Najčešći razlog tome je postojanje spontanih biliodigestivnih fistula čija je učestalost 0,3 do 5% svih oboljenja biliodigestivnog trakta. Bilijarni ileus je bolest starijih osoba, iznad65 godina, i predstavlja oko 25% svih opstrukcija intestinuma u ovom životnom dobu.
CILJ RADA: Cilj našeg rada bio je da izvršimo analizu bolesnika sa bilijarnim ileusom koji su operisani na našem odeljenju u desetogodišnjem periodu.
MATERIJAL I METODA: Urađena je retrogradna analiza istorija bolesti pacijenata operisanih od bilijarnog ileusa na našem odeljenju. Rad obuhvata period od 2002-2011 godine. U ovom periodu operisano je ukupno 6 bolesnika i to 1 muškarac i 5 žena starosne dobi između 60 i 82 g. Svi bolesnici su imali klasičan bilijarni ileus odnosno opstrukciju creva inklaviranim kalkulusom u terminalnom ileumu.
REZULTATI: Kliničke manifestacije bilijarnog ileusa kod većine bolesnika nisu bile dovoljno izražene. U 4 slučaja (89,9%), bila je prisutna abdominalna distenzija i povraćanje. Vremenski interval od pojave tegoba vezanih za bilijarnu opstrukciju do hospitalizacije, kretao se od 3 do 12 dana. Pet bolesnika je imalo pozitivnu istoriju bilijarne bolesti. i bolove bilijarnog- tipa. Radiografski znaci mehaničke opstrukcije creva bili su prisutni kod svih bolesnika. Radiološka senka u abdomenu je bila prisutna kod 3 bolesnika a kod 1 bolesnika je UZ nađen pneumobilija. Kod svih pacijenata je urađena enterotomija i ekstrakcija kalkulusa. Ranih intestinalnih posleoperativnih komplikacija nije bilo. Međutim, učestalost posleoperativnih neintestinalnih komplikacija je iznosila oko 50%. Kod dva bolesnika se javila infekcija operativne rane, jedan bolesnik je dobio trombozu dubokih vena noge. Hospitalni mortalitet je bio 30% (jedan bolesnik je preminuo od posledica moždanog infarkta a drugi od posledica srčane slabosti, jer se radi o starijim bolesnicima sa pridruženim bolestima. )
ZAKLJUČAK:Intestinalne opstrukcije žucnim kalkulusom se javljaju u manje od 0,5% bolesnika koji imaju kalkuloznu bolest bilijarnog trakta, sa prevalencom kod žena u šestoj i sedmoj deceniji zivota. U literaturi postoji evidencija da je bilijarni ileus pet do deset puta češći kod žena. Mesto intestinalne opstrukcije, uglavnom, zavisi od veličine i broja kalkulusa, kao i od dijametra lumena creva. Ovo je razlog što u daleko najvećem broju slučajeva dolazi do opstrukcije terminalnog ileuma, eventualno ileocekalne valvule bilijarnim kalkulusom. Za opstrukciju intestinuma na ovom nivou često se koristi termin klasični blijarni ileus. Analiza je pokazala da su naši bolesnici pripadali tipičnoj grupi pacijenata sa bilijarnim ileusom. Prosečna starost je bila oko 69 godina. U 90% slučajeva u pitanju su bile žene i u svim slučajevima kalkulus je bio impaktiran u terminalnom ileumu.
Ključne reči: bilijarni, ileus, kalkulus, opstrukcija,
e-mail: drmiljko@medianis.net
 


61.
EFIKASNOST PREEMPTIVE ANALGEZIJE KOD KRATKOTRAJNIH GINEKOLOŠKIH INTERVENCIJA

Danijela Stanković.(1), B. Stošić (2), A. Ćirić(3), N. Rangelov(1), S. Petrović (1)
(1) ZDRAVSTVENI CENTAR NEGOTIN, (2) KLINIČKI CENTAR NIŠ, (3)OPŠTA BOLNICA PIROT

UVOD: Preemtive analgezija je tretman koji se započinje pre, i traje za vreme hirurške procedure, u cilju da smanji fiziološke konsekvence nociceptivne transmisije provocirane hirurškom procedurom. Bol asociran sa ozledom tkiva rezultira prolongiranom modulacijom somatosenzornog sistema, sa povećanim odgovorom kako u perifernim, tako i u centralnim putevima bola.Poželjno je prevenirati, ili "sprečiti ulazak" neurofizioloških i biohemijskih noksi u CNS, radije nego započeti tretman kad se bolni input već desio i posledični procesi već uspostavili.
CILJ: Utvrditi da li preoperativna primena ketorolaka, nesteroidnog antiinflamatornog analgetika, utiče na smanjenje percepcije bola nakon kratkotrajnih ginekoloških intervencija, kao i da li vrsta intervencije utiče na intenzitet bola.
MATERIJAL I METODE: Klinički prospektivno istraživanje kojim je obuhvaćeno 25 pacijentkinja, starosti od 17-61 godine, podvrgnutih kratkotrajnim ginekološkim intervencijama.
REZULTATI: 11 pacijentkinja (44%) je podvrgnuto namernom prekidu trudnoće, 7 pacijentkinja (28%) je podvrgnuto kiretaži zbog metroragije, a 4 (16%) zbog praznog gestacijskog meška. Kod 2 pacijentkinje(8%) su tretirani kondilomi, a kod jedne pacijentkinje (4%) je urađena revizija nakon spontanog abortusa.
Svim pacijentkinjama je 30 minuta pre intervencije intravenski aplikovan ketorolak 30 mg. Premedicirane su sa 0.05 mg/kg midazolama. Neposredno pre intervencije dat je alfentanil, intravenski opioid kraćeg dejstva, 10 μg/kg, a anestezija vođena intravenskim anestetikom propofolom 1-1.5 mg/kg, pri protoku O2 6 l/min, preko facijalne maske.
Procena bola je vršena pomoću numeričke skale za određivanje bola od 0-10, gde 0 označava odsustvo bola, a 10 najjači bol, neposredno nakon anestezije, i 2 h nakon intervencije. Nijedna pacijentkinja se nije žalila na bol neposredno nakon intervencije (ocena 0), a nakon 2 h, dve pacijentkinje (8%) kojima su tretirani kondilomi su se žalile na blage bolove u vidu pečenja (ocena 2), dok ostale 23 pacijentkinje (92%) negiraju bol (ocena 0).
ZAKLJUČAK: Preemptive analgezija ketorolakom značajno smanjuje intenzitet i percepciju bola nakon kratkotrajnih ginekoloških intervencija, povećava zadovoljstvo pacijentkinja i ubrzava otpust iz bolnice. Tretman kondiloma je, čini se, bolniji od drugih kratkotrajnih ginekoloških intervencija.
Multimodalni pristup u terapiji bola, i primena analgetika pre iniciranja bolnog stimulusa je opravdana i efikasna.
Ključne reči: preemptive analgezija, ketorolak, kratkotrajne ginekološke intervencije
e-mail: stankovic.danijela8@gmail.com
 


62.
PERKUTANO LEČENJE VELIKIH CISTA BUBREGA SKLEROZACIJOM I PRODUŽENOM DRENAŽOM

Radovan Mitrović, N. Pakević, N. Đurić, M. Matović, Z. Đurić, B. Jeremić
ZDRAVSTVENI CENTAR VALJEVO, UROLOŠKA SLUŽBA

UVOD: Ciste bubrega su veoma česte i mogu se naći u svako životno doba a najčešće su obične ili benigne serozne ciste. Male ciste ne izazivaju simptome već se otkrivaju akcidentalno. Velike ciste izazivaju bolove u slabinama u vidu punoće, nelagodnosti, pritiska a ponekad poremećaje zbog kompresije okolnih organa ( gastrintestinalni poremećaji, žutica itd. ) ili hipertenzije usled ishemije bubrežnog parenhima. Velike ciste se mogu palpirati u vidu glatkog, elastčno napetog tumefakta koji je pokretan sa bubregom pri disanju i daje pozitivan lumbalni kontakt.
CILJ: Kroz prikaz slučajeva pokazujemo da velike ciste bubrega prečnika većeg od 8 cm iako nisu indikacija za ovakvu vrstu lečenja mogu se uspešno lečiti ovom metodom u slučajevima kada je operacija veliki rizik za bolesnika sa pridruženim oboljenjima.
MATERIJAL I METODI RADA: U poslednjih nekoliko godina na urološkom odeljenju lečeno je 12 bolesnika s cistama većim od 8 cm (prosečna veličina 9,5cm) a koji zbog pridruženih oboljenja (kardiovaskularnih, cerebrovaskularnih) nisu mogli biti operisani. Pod kontrolom ultrazvuka uradi se punkcija a preko žice vodilje plasira nefrostomski kateter u lumen ciste. Punktat ciste iako je bistar, serozan, pošalje se na biohemijski, bakteriološki i citološki pregled. Nakon rendgenskog snimka (radi isključivanja komunikacije ciste sa kanalikularnim sistemom bubrega) i evakuacije sadržaja kao i lokalnog anesteziranja zidova ciste uradi se sklerozacija apsolutnim alkoholom u količini 70-100 ml i nakon 10-15 minuta evakuiše apsolutni alkohol a nefrostomski kateter ostavi 24.h. pri čemu dolazi do slepljuvanja zida ciste i prestanka sekrecije.
REZULTATI: Od ukupno 12 lečenih bolesnika samo u dva slučaja urađena je ponovna punkcija i sklerozacija recidiva ciste dok u ostalim slučajevima nema recidiva. Takođe, nisu zabeležene komplikacije sem prolazne hematurije u jednom slučaju.
ZAKLJUČAK: Punkcija i evakuacija sadržaja ciste uz sklerozaciju zidova ciste je uspešna metoda lečenja ( samo punkcija nije dovoljna jer se većinom javljaju recidivi) dok punkcija s produženom drenažom može takođe biti metoda izbora za lečenje velikih cisti bubrega naročito u bolesnika gde bi operativni zahvat predstavljao rizik po bolesnika.
Ključne reči: ciste bubrega, sklerozacija, ultrazvuk
e-mail: radovanmitrovic09@gmail.com
 


63.
ANESTEZIOLOŠKI PRISTUP KOD OBOLELIH OD AKUTNE INTERMITENTNE PORFIRIJE

Mila Stošić, Mladen Dostanić, Milan Stamenić, Branko Milaković, Branislava Baljozović, Valentina Aleksić
INSTITUT ZA ANESTEZIJU I REANIMACIJU, ODELJENJE PRI INSTITUTU ZA NEUROHIRURGIJU KCS

UVOD: Porfirije spadaju u grupu naslednih metaboličkih oboljenja. CILJ nam je bio da ovim radom prenesemo naše iskustvo u izvođenju anestezije i postoperativnom lečenju bolesnice sa akutnom intermitentnom porfirijom.
KRATAK SADRŽAJ: Anesteziolog je uključen u preoperativnu procenu i pripremu ovih bolesnika, intra i postoperativno u medikamentoznu terapiju i lečenje, i aktivno učestvuje u respiratornoj i kardiovaskularnoj potpori tokom zbrinjavanja akutne porfirijske krize. Da bi uspešno rešio ove zahteve neophodno je da dobro poznaje patofiziologiju, kliničku sliku i terapiju ove bolesti. Akutnu porfirijsku krizu (jak bol u abdomenu, paraliza, konvulzije, hipertenzija i tahikardija), koja može da ima i smrtni ishod, mogu da izazovu mnogi faktori kao što su: lekovi, gladovanje, infekcija, metabolički stres i dr. Njihovim blagovremenim prepoznavanjem, izbegavanjem, korekcijom i lečenjem može se izbeći akutno pogoršanje, a time se bolesnik može uspešno provesti kroz operativni i postoperativni period.
ZAKLJUČAK: Za uspešno izvođenje anestezije i adekvatno postoperatvno lečenje neophodno je poznavanje tipa porfirije (akutna vs. ne-akutna), razlikovanje akutne od latentne faze, dobro poznavanje kliničkih simptoma u akutnom napadu i terapijskih postupaka u njihovom rešavanju. Pravilan izbor lekova i anestetika kod bolesnika sa bilo kojim oblikom akutne porfirije, omogućava bezbedno i sigurno izvođenje i najtežih hirurških intervencija uz smanjenje intra i postoperativnog rizika na minimum.
Ključne reči: porfirija (akutna hepatička); anestezija
e-mail: milastos@gmail.com
 


64.
UČESTALOST POROĐAJA SA KARLIČNOM PREZENTACIJOM U PORODILIŠTU OB “STEFAN VISOKI”

Nada Radulović
OPŠTA BOLNICA "STEFAN VISOKI" SMEDEREVSKA PALANKA

UVOD: Karličnu prezentaciju predstavlja uzdužni položaj fetusa sa prednjačećom karlicom i sreće se u 3-4% monofetalnih porođaja.U zavisnosti od postavljenih nožica postoje i različiti oblici karličnih prezentacija. Sam porođaj je komplikovan kako za majku tako i za plod, pa je i prognoza lošija u odnosu na prezentaciju glavom. Najčešće povrede ploda u porođaju su povrede mozga, kičmene moždine, brahijalnog pleksusa, abdominalnih organa kao i mišića vrata. Najdramatičnije komplikacije pri vaginalnom porođaju su prolaps pupčanika i stezanje grlića oko vrata ploda usled nedovoljne prethodne dilatacije. Zbog mogućih teških komplikacija po plod i majku , u zadnjih desetak godina raste broj carskih rezova pa samim tim i broj carskih rezova kod karlične prezentacije.
CILJ RADA je da ukaže na učestalost porođaja sa karličnom prezentacijom na našem odeljenju osvrnuvši se na paritiet, starost pacijentkinja, način završavanja porođaja kao i vitalnost rođenih beba.
MATERIJAL I METODI RADA:Korišćene su istorije bolesti, porođajni protokoli i operativni protokoli za period 1.I 2006 – 31. XII 2011.g.
REZULTATI: U ovom, sedmogodišnjem periodu u porodilištu je obavljeno 3752 porođaja, od čega je karličnih porođaja bilo 150 što ukupno čini 4% porođenih pacijentkinja. U ovom periodu je obavljeno 37 vaginalnih porođaja i 113 carskih rezova.Ovim se uočava da je 75% pacijentkinja porođeno operativnim putem a 25% vaginalnim putem. U odnosu na paritet najviše je bilo prvorotki i to 91 kod kojih je učinjeno 77 carskih rezova a potom 41 drugorotka kod kojih je učinjeno 28 carskih rezova. Najviše karličnih porođaja je bilo u starosnoj grupi od 21-25 godine - 50 porođenih (13 vaginalnih i 37 carskih rezova) i u starosnoj grupi od 26-30 god.-38 porođenih (9 vaginalnih i 29 carskih rezova) a potom slede pacijentkinje od 31-35 god. – 28 porođenih ( 6 vaginalnih i 22 carska reza ); sa dvadest i manje od dvadeset je bilo 22 porođaja ( 7 vaginalnih i 15 carskih rezova ) i na kraju sa 36 godina i više – 12 ( 2 vaginalna i 10 carskih rezova ). Kod svih vaginalnih porođaja korišćena je ručna pomoć po Brachtu a u dva slučaja ručna pomoć po Smellie-Veitu uz obaveznu epiziotomiju. U ovom periodu prevremeno je rođeno 20 beba i dve pacijentkinje su primljene sa mrtvim plodom u materici, pri čemu su rođene bebe sa 800 gr i 3140 gr telesne težine. U ovom periodu je rođeno 113 beba sa Apgar skorom od 8-10, 33 bebe su rođene sa Apgarom od 4-7, dve bebe su rođene sa Apgarom od 1-3 i dve bebe su bile mrtvorođene.
ZAKLJUČAK: U obrađenom vremenskom periodu učestalost i broj operativno završenih porođaja kod karlične prezentacije se uklapa u podatke iz stručne literature.Operativno završavanje porođaja je u porastu kako kod nas, tako i u svetu pa samim tim i kod karličnih prezentacija je sve učestalije. Smatram da savremena žena ima na to pravo, pogotovo ako se ima na umu kasnija odluka za rađanje, sterlitet, dugotrajno školovanje kao i želja žene da pokaže svoje kvalitete ne amo kao majka već i u svojoj struci..
Ključne reči: karlična prezentacija, učestalost, vaginalni porođaj, carski rez.
e-mail: ranikola@open.telekom.rs
 


65.
UROĐENI MEGACOLON KAO POSLEDICA MEHANIČKOG ILEUSA

Miroslav Miljković, I. Matić, O. Matkić
ZDRAVSTVENI CENTAR ALEKSINAC, HIRURŠKO ODELJENJE

UVOD: Kongenitalni megacolon je stanje koje karakteriše dilatacija colona. Dilatacija colona postoji ukoliko je dijametar debelog creva veći od 12cm u predelu slepog creva i veći od 6,5cm u predelu sigmoidnog colona. Pošto postoji dilatacija colona, dolazi do paralize i pareze peristaltičkih talasa u crevima što prouzrokuje zatvor i često, konsolidaciju fekalnih masa u crevima, što se može iskomplikovati pojavom ileusa, zapaljenskih procesa, rupturom creva, pojavom peritonitisa, sepse i smrtnog ishoda
CILJ RADA je da prikažemo tri slučaja urođenog megacolona kod pacijenata koji su operisani na našem odeljenju u proteklih pet godina.
MATERIJAL I METODE. U proteklih pet godina na našem odeljenju je operisana su tri mlada pacijenta od ileusa a u čijoj je osnovi bio urođeni megacolon . Nakon postavljanja dijagnoze ileusa pacijenti su operisani a dijagnoza megacolona je postavljana intraoperativno.
REZULTATI: Pacijenti su se javljali na naše odeljenje zbog bolova u trbuhu , osećaja nadutosti i izostanka stolice i vetrova. Od tri pacijenta dva su bila ženskog pola starosti 18 i 19 godina i jedan muškarac starosti 22 godine. Samo je jedna pacijentkinja već bila lečena od sličnih tegoba pre oko 8 meseci kada je došlo do poboljšanja i debalansirana na konzervativnu terapiju. Nakon uobičajene procedure, pokušaja konzervativnog lečenja i kraće preoperativne pripreme pacijenti operisani i intraoperativno se postavlja dijagnoza torkvacije urođenog megacolona. Radiološka slika kod sva tri pacijenta upućivala je na ileus debelog creva. Kod sva tri pacijenta je urađena detorkvacija i manuelna pasaža sadržaja per rectum kako bi se crevo debalansiralo i trbuh mogao da zatvori. Do torkvacije u sva tri slučaja je došlo na nivou sigmoidnog colona tako da je intraoperativno rađena i pexija sa po tri šava za peritoneum prednjeg trbučnog zida. Jedna pacijentkinja je operisana po drugi put zbog istog problema, tako da je nakon 6 meseci posle druge operacije pripremljena u elektvnom programu i operisana tako što je urađena resekcija sigmoidnog colona i T-T anastomoza. Operisana pre tri godine i od tada više nema tegoba tako da je definitivno izlečena.
ZAKLJUČAK: Kongenitalni megacolon se naziva i Hiršprungova bolest i nastaje jer ne postoje nervne ćelije unutar mišićnog zida (ganglije) koje su bitne za normalno funkcionisanje crevne peristaltike i retka je bolest koja se javlja na svakih 5000 ljudi. Muškarci boluju od ove bolesti četiri puta više od žena statistički, što na našem materijalu nije slučaj ali je naša serija jako mala da bi bila statistički značajna.Ne postoji lek za kongenitalni megakolon. Primena laksativa i unos većih količina vlakana u ishrani može da pomogne da pražnjenje debelog creva bude redovnije. Ukoliko se simptomi pogoršaju, dolazi u obzir hirurško lečenje koje podrazumeva kolektomiju, odnosno hirurško uklanjanje delova debelog creva. Postoje teorije da je prognoza bolja ukoliko se hirurško lečenje ranije sprovodi, ali ovo nije definitivno ispitano i hirurško lečenje treba ostaviti kao krajni metod lečenja.
Ključne reči: Megacolon, Ileus, Torzija, resekcija
email: drmiljko@medianis.net
 


66.
TRANSFUZIJSKA TERAPIJA KOD AKUTNOG MASIVNOG GUBITKA KRVI

Biljana Paraskijević, Biljana Todorović-Kazimirović
ZDRAVSTVENI CENTAR NEGOTIN

UVOD: Urgentna hemoterapija bolesnika sa akutnim gubitkom krvi, najčešće podrazumeva primenu masivne transfuzije.
CILJ: Cilj rada je analiza sopstvenih iskustva u zbrinjavanju akutnog gubitka krvi.
MATERIJAL I METODE: Retrospektivnom metodom analiziran je broj i trasfuziološki tretman bolesnika sa akutnim masivnim gubitkom krvi u periodu od 2008. do 2011. godine u jedinici intenzivne nege Zdravstvenog centra Negotin.
REZULTATI: U analiziranom četvorogodišnjem periodu bilo je 11 pacijenata sa životno ugrožavajućim akutnim gubitkom krvi koji su zahtevali primenu masivne transfuzije. Ovi bolesnici su u toku lečenja primili u proseku po 2,3 jedinice cele krvi, 6,9 jedinica deplazmatisane krvi, 6,8 jedinica zamrznute sveže plazme i 2,8 jedinice Albumina(28 grama).
ZAKLJUČAK: Na osnovu naših iskustva može se reći da je transfuziološko zbrinjavanje alogenom krvlju i hemoproduktima vitalno ugroženih bolesnika sa akutnim krvarenjem veoma složeno i zahteva timski rad. Raniji stav, da zbrinjavanje akutnog masivnog gubitka krvi zahteva isključivo nadoknadu svežom celom krvlju, uvođenjem principa usmerene hemoterapije je promenjen. Primena cele krvi nije opravdana, nedovoljno je efikasna i u tretmanu većine bolesnika neracionalna.
Ključne reči: usmerena hemoterapija, masivni gubitak krvi
e-mail: binpa@open.telekom.rs
 


67.
DNEVNA HIRURGIJA U SPECIJALNOJ HIRURŠKOJ BOLNICI "MG STENS" U PIROTU

Miomir Marković, J. Marković , B. Jovanović , M. Jovanović
SPECIJALNA HIRURŠKA BOLNICA "MG STENS" PIROT

UVOD: Specijalna hirurška bolnica "MG STENS" radi po principu dnevne (ambulantne) hirurgije za većinu hirurških intervencija. Pacijenti primljeni i operisani u toku prepodneva kući idu uveče, a oni koji se primaju i operišu popodne kući idu ujutru. Boravak pacijenata je do 23h.
CILJ: Prikazati prednost dnevne hirurgije u svakodnevnom radu.
MATERIJAL I METODI RADA: Urađeno je 1612 operacija. U preoperativnoj pripremi su tražene osnovne laboratorijske analize (KSS, ŠUK, urea, kreatinin), EKG je rađen kod osoba straijih od 40-45 godina, a Rtg pluća starijim od 60 godina. Uzimali su preoperativno redovnu terapiju, čvrstu hranu 6-8h, a tečnu 2-3h pre operacije. Izbor za ambulantnu anesteziju zavisi od vrste operativnog zahvata, saradnje bolesnika, siguran pratilac, transport, telefon u stanu. ASA I ili II su operisani u opštoj anesteziji, a ASA III u lokalnoj. Sve su operacije prosečno trajale do 1h. Otpuštanje iz bolnice kada su stabilni vitalni znaci preko 30 minuta, bez novih simptoma, bez krvarenja, spontano mokri, orjentisan je, bez vrtoglavica u sedećem položaju, bol (Th per os), otpuštanje uz pratnju.
REZULTATI:U Specijalnoj hirurškoj bolnici "MG STENS" u Pirotu urađeno je 1612 hirurških intervencija.
ZAKLJUČAK: Brzi oporavak je cilj u dnevnoj hirirgiji, brzo otpuštanje iz bolnice i zadovoljstvo pacijenata.
e-mail: mgstens@ptt.rs
 


68.
BENIGNI TUMORI ŽUČNE KESE U NAŠOJ PRAKSI

Ivan Matić, Miroslav Miljković, Marija Anđelković Matić, Zdravko Habe
OPŠTA BOLNICA ALEKSINAC, HIRURGIJA

UVOD: Benigni tumori žučne kese i nisu tako retka pojava u kliničkoj praksi.Zahvaljujući ultrasonografiji preoperativna dijagnoza se postavlja sve češće, ali je to vrlo često uzgredan nalaz kod holecistektomije zbog kalkuloze žučne kese. Kad se postavi dijagnoza polipa lečenje je operativno, uglavnom iz preventivnih razloga, zbog mogućnosti da se radi o inicijalnom karcinomu ili mogućoj malignoj alteraciji polipa.
KLINIČKI MATERIJAL: U Bolnici Aleksinac u periodu od januara 2006 do januara 2012 urađeno je 160 holecistektomija zbog hroničnog kalkuloznog holecistitisa, od čega je 7 sa benignim polipoidnim lezijama žučne kese. Bilo je 5 žena i 2 muškarca. Najmlađi je imao 30god, a najstariji 73 godine. Najčešći subjektivni simptomi bili su povremeni uglavnom lakši, ataci bola pod desnim rebarnim lukom uz povremene dispeptične smetnje. Preoperativna dijagnoza polipa postavljena je u 5 slučaja. Indikacija za operaciju bila je pomisao na moguću malignu alteraciju,i u 1 slučaju kalkulozni holecistitis. U svih bolesnika urađena je pažljiva eksploracija abdominalnih organa i nisu nađena druga oboljenja kojima su se mogle objasniti tegobe bolesnika. Kod 4 bolesnika je nađen holesterolski polip a u 3 slučaja adenomatozni polip žučne kese. Znaci maligne alteracije nisu nađeni ni u jednom slučaju. Postoperativni tok je u svih bolesnika bio bez ikakavih komplikacija.
DISKUSIJA: Incidencija-Prema Almagru, Mayo Klinika je imala na 2540 holecistektomija 107 polipa ili 4,2%, I Hirurska prema Čoloviću je imala na 476 bolesnika 11 bolesnika sa polipom, odnosno oko 2,31%. Naša Incidenca je oko 4%,od 160 bolesnika, 7 bolesnika sa polipom žučne kese.
Patologija-Prema Walkeru razlikuju se 3 grupe benignih tumora žučne kese: Epitelijalni tumori u koje spadaju papilomi, adenomi, 2. Mezenhimalni tumori, 3. Pseudotumori-holesterolski i inflamatorni polipi. Holesterolski polipi čine 1/3 benignih lezija žučne kese, veličine od 1-6mm, imaju oblik ploda duda a boja varira od bledožute do bele. Adenomi se javljaju isključivo u predelu infundibuluma žučne kese gde se jedino i nalaze žlezde iz kojih se razvijaju. Histološki gledano oni su izgrađeni od gusto zbijenih žlezdanih i tubularnih struktura. Papilomi su fokalne epiteloidne proliferacije sa jasno formirnom bazom sa finom vezivno vaskularnom stromom prekriven epitelom žučne kese. Karcinom je često udružen sa rezidularnim papilarnim i adenomatoznim strukturama atipicnih citomorfoloskih osobina. Proliferativni glandularni holecistitis je difuzna inflamatorna lezijasa znatnim zadebljanjima zida žučne kese. Ipupčenja su mnogobrojna, sesilna, tvrda promera 3-6mm. Diferencijacija prema ranom infiltrativnom karcinomu može biti teška. Inflamatorni polipi su kao skup 2 do 3 diskretne lezije bez difuznih proliferativnih promena.
ZAKLJUČAK: Maligni potencijal je različit. Smatra se da holesterolski polipi ne podležu malignoj alteraciji. Prema Almagru i saradnicima nalaz Panethovih ćelija u papillomu predstavlja znak metaplazije. Polip treba pregledati na velikom broju preparata jer se dešava da su promene u smislu metaplazije i maligne alteracije vrlo lokalizovane.
Poželjno je postoperativno praćenje pacijenta oko 2 god.posle operacije ultrazvučnim pregledima i laboratijskim analizama sa posebnim osvrtom na hepatogram.
 


69.
DA LI SU APSORPTIVNE OBLOGE POMAK U LEČENJU OPEKOTINA?

Tatjana Milaćević, Ivica Milosavljević
ZDRAVSTEVENI CENTAR ZAJEČAR, HIRURGIJA

Opekotine su termičke povrede nastale dejstvom visoke temperature. Hirurgija se bavi lokalizovanim oblikom opekotina, dok su generalizovane forme (toplotni udar, sunčanica) rezervisane za internu medicinu. Dejstvom prekomernog termičkog agensa (preko 45 stepeni), a u zavisnosti od dužine i površine dejstva nastaju opekotine različite površine i dubine (pravilo "devetke", četiri stepena dubine). Ove povrede zahtevaju dugotrajno i skupo lečenje, a posledice su, često, trajne.
Cilj našeg rada je uočavanje razlike u lečenju opekotina već oprobanim, rutinskim postupcima koji su opisani u udžbenicima opšte hirurgije i primenom savremenih apsorptivnih obloga. Pomenuta sredstva se primenjuju poslednjih nekoliko godina, rezultat su tehnološkog napretka, sadrže kompleksna hemijska sredsva koja postepeno oslobađaju aktivne supstance u ranu, te time omogućavaju veće pauze između obrade i previjanja rane, uz istovremenu izdašnu apsorpciju eksudata.
U Službi opšte hirurgije našeg Zdravstvenog centra hospitalno se leče bolesnici IIa stepena opekotina površine 10-30%, II-b stepena površine 5-15% i III stepena površine 2-5%. Opekotine veće površine zahtevaju lečenje u specijalizovanim centrima. Godišnje se hospitalno zbrine 20-30 bolesnika sa ovim povredama, a u našem radu prikazana je dužina lečenja, posledice povreda i ekonomski aspekt čitavog lečenja.
Možemo zaključiti da je nakon primarne obrade opekotina, koja je ista u oba načina lečenja, primena apsorptivnih obloga omogućila previjanje sa većim pauzama, manju potrošnju materijala, manje bola i nelagodnosti pacijentu, manje angažovanje osoblja, raniji ambulantni tretman i brže postizanje pune radne sposobnosti uz, svakako, prihvatljiviji izgled ožiljnih promena.
e-mail: tanjam5555@gmail.com
 


70.
REKONSTRUKTIVNA HIRURGIJA DOJKE

Igor Maljković
ZDRAVSTVENI CENTAR BOR

UVOD: Dijagnoza i radikalno lečenje karcinoma dojke, čak i sa najboljim ishodom, traumatično je iskustvo za pacijentkinju i njenu najbližu okolinu. U poslednjih 40 godina pređen je dug put od radikalnog uklanjanja žlezde i pektoralnog mišića do poštednih operacija, segmentektomija i subkutanih mastektomija. Rekonstruktivna hirurgija dojke sporo se razvijala i danas u razvijenim zemljama tek svaka treća žena sa mastektomijom dolazi na rekonstrukciju dojke. U našoj zemlji pokazatelji su daleko lošiji, a ovaj tip operacija do skora je bio rezervisan samo za velike centre.
CILJ RADA: upoznavanje sa mogućnostima rekonstrukcije dojke.
MATERIJAL I METODE: Od 2011 se u ZC Bor rade rekonstrukcije dojke posle mastektomije i u radu su prikazane korišćene rekonstruktivne mogućnosti i tehnike , kao i estetski rezultati operacija. Sem rekonstrukcija dojke radi se i rekonstrukciju kompleksa areola-bradavica i korekcija položaja i veličine kontralateralne dojke, što je takođe prikazano, kao i rekonstrukcija urođenih anomalija dojke.
ZAKLJUČAK: Kod nas još uvek postoji otpor od strane onkologa i opštih hirurga prema ovom tipu procedura i veoma malom broju pacijenata se nudi opcija rekonstrukcije dojke, iako je to operacija koja "vraća osmeh", omogućujući pacijentkinji sa mastektomijom da izađe na plažu, ode na letovanje, sagne se bez straha od ispadanja epiteze, te da ima normalan socijalni i seksualni život. Ono čemu treba težiti je poboljšanje kvaliteta života bolesnice sa tumorom dojke, a ne samo produžavanju istog, a ovo je jedan od najboljih načina za to.
Ključne reči: mastektomija, dojka, rekonstrukcija dojke, plastična hirurgija
e-mail: igormaljkovic@yahoo.com
 

     
 
 
     
             
             
      [ Program ] Radovi ] Indeks autora ]<<< ] >>> ]  
     
Timočki medicinski glasnik, Zdravstveni centar Zaječar
Journal of Regional section of Serbian medical association in Zajecar
Rasadnička bb, 19000 Zaječar, Srbija
E-mail: tmglasnik@gmail.com
     
             
      Design: Infotrend